Friday, September 24, 2010

මගේ තාත්තා...


වැඩි කතාවක් නෑ,
ඇහෙන්නේ නෑ මට
ආදරෙන් කතා කරනවා...
මට හිතෙන්නේ,
නුඹ ආදරේ නෑ කියලයි...

ඇස් දිලිසෙනවා,
මං දිනපුවම...
ඔය මූණ මැලවෙනවා,
මට වැරදුණ හැම විටම...

වචනයෙන් නොකිව්වට,
ඇස් පනාපිට මං දකිනවා
නුඹෙ ආදරය...
හිත තද බව පෙන්නුවට,
මට දැනෙනවා නුඹෙ ආදරේ...

නුග රුකක් වගේ
සෙවණයි මගේ තාත්තේ නුඹ මට...

No comments:

Post a Comment