Saturday, October 30, 2010

කොල්ලුපිටිය මුහුදු තීරයේදී....


කොල්ලුපිටිය මුහුදු තීරය හැමදාම මගේ නෙතු ගැටෙනවා.දවසක වැඩ අහවරව, නිවස බලා යනතුරු ගීතයක් රසවිඳිමින් මොහොතක් කල්මරන තාවකාලික ගිමන්හලක්...

හැන්ඳෑවට රත්තරං පාටට දිලිහෙමින් මුහුදෙ ගිලිල යන ඉර දිහා බලන් ඉන්න කොට, ඇඟ පුරා දැවටෙන මුහුදු සුළඟේ සුවය දැනෙන කොට, සිත නිවී යනවා... ඇත්ත...

හිත පුරා දැනෙන ඒ නිහඬබව අතර දහක් සිතුවිළි දිවයනවා.කරදරකාර පරිසරයෙන් මිඳිලා, මේ වගේ නිහඬ බවක තනිවෙන්න මං හැමදාම ආසා කළා.කොච්චරක් වෙලා ගත කළත් ඇති නොවෙන මේ මුහුදු තීරයෙන් තවත් සුළු මොහොතකින් මං සමු ගන්න ඕනේ...

නිවස බලා ගෙන යන යකඩ යකා ඈතින් එනවා...අත් වැල් පටලාගෙන ඉන්න සිනා සලන පෙම්වතින්, පෙම්වතියන් මැද්දෙන් මං ඇවිදගෙන යනවා...මොහොතකට හද මහා ලෝභකමකින් බරවෙනවා...මේ අවට දඟපාන නිහඬ බවට මං හැමදාම ආදරේ කළා.ඒත් මේ "පාළුවට" මං වයිරයි...

නිහඬබව, පාළුව,... එකම පරාසයක දිව යන හැඟීම් දෙකක් වුණාට,හිතට දැනෙන විදිය දෙවිදියක්...

4 comments:

  1. see this
    http://www.facebook.com/photo.php?fbid=408424186245&set=a.408417816245.187232.732536245

    ReplyDelete
  2. අහ්
    කඳු තරන ඉත්තෑවා :)
    ඔබතුමා වැඩ කරන්නෙ කොහෙද?

    ReplyDelete
  3. කොල්ලු පිටියෙ හරියෙම තමයි අකිලඩිජේ :)

    ReplyDelete