Tuesday, November 1, 2011

සුන්දරම යුවතියකි ඇය...


සිතුම් සැලුණා, හද මගේ ගැහෙන හඬ, ඇත්තටම මට ඇසුණා...
දුම්රියේ ගමනක යන අතරතුර,තරුණියක මගෙ නෙතු අසළ රැඳුණා...

මව් දෑත අල්ලගෙන, මා ඉදිරියේ සිට ගෙන...හිමි ලෙසින් හැඟි තරුණයෙකු,මා වෙතින් විමසුවා, "මගෙ අසුන ඇය නමට"

සුන්දරම යුවතියකි ඇය...මා පිදූ අසුන මත,සුව පහසු වූව ඇය...සය මසක් පමණ වන කුසකුත් දරාගෙන...

තුති පුදන්නට මදහසක් පා, පළමුවර මා වුවණ දුටු ඇය, මොහොතකින් ගල් වෙලා යන හැටි, දුටුව මගෙ හිත කඩා වැටුණා...පනින්නට හැඳු කඳුළ රැක ගෙන, මුව පුරා මදහසක් පා නුඹ වෙත,හිමි හිමින් එතනින් එහාවට, මං එන්න ආවා...

ඇසෙන නෑසෙන හඬින්,චකිතයට පත් බැල්මකින්, මව් ඇගේ සිනාවක් පා,තුති පුදණු ඇසුණා,ඇගේ හිමි දෙස බලනු, නෙතු කොනින් මා හොඳ හැටිම දුටුවා...

තුති පුදන්නට කිසිත් නැත,අම්මෙ ඇය මගේ පණ මෙනි, කියන්නට දැන් පමා වී ඇත, හිමි සඳට සිනාවක් පා,හිමි හිමින් එතනින් එහාවට, මං එන්න ආවා..

Monday, October 31, 2011

තෑන්ක්ස් මචං


දුම්රියේ හමු වුණු
ඉපැරණිම මිතුරෙක්
විමසුවා මගෙන්
නුඹේ වගතුග...

"ඉතිං කොහොමද මචං,
නුඹේ අර ලොවෙත් නැති ලව් එක..."

නුඹව මට මුණ ගස්සන්න
මගේ මිතුරන් කාපු කටු සිහිව
සිනාවක් එබුණා
කාලෙකට පසු මගෙ දෙතොළ අඟ..

:)

"අවුලක් නෑ මචං, සිහින නම් ලස්සනයි, හැබෑවට අපි දුරයි"
කෙටි පිළිතුරක් මං පැවසුවා
වෙන කියන්නට දෙයක් නැති නිසා...

කොළඹ කොටුවට පැයක් ගත වුණා
මගෙ මිතුරු ගොඩක් දේ පැවසුවා
ගොඩක් දේ විමසුවා...
මට මතක මෙච්චරයි...

අවසනට ඔහු පැවසුවා...
"උඹ පිච්චුණ ඔය පිච්චිල්ලට,අනිවා කෙල්ල උඹෙම කර ගනින් මචං "
ඇත්තටම ඒ වචන කීපයට මං හරි ආදරෙයි...

තෑන්ක්ස් මචං :)